داستان اصلی فیلم زندگی اوتیک، مرد جوانی را در یک جامعه روستایی صمیمی دنبال می‌کند. اوتیک خوش‌اخلاق به عنوان دستیار راننده کامیون نزد آقای پاوک، همکار قدیمی و همسایه عمل‌گرای خود کار می‌کند. خانواده پاوک از اوتیک که والدینش فوت کرده‌اند مراقبت می‌کنند. با این حال، این دو همکار به دلیل ناتوانی اوتیک در انجام حتی ساده‌ترین کارها با هم به مشکل می‌خورند. پاوک تقاضا می‌کند که اوتیک برای دستیاری راننده دیگری منتقل شود که از قضا مردی تندخو و بدگمان به نام تورک است. اوتیک به جای کار با تورک، تصمیم می‌گیرد پیشنهاد شغلی در پراگ را بپذیرد، اما متوجه می‌شود که با زندگی شهری سازگار نیست. پس از کشف اینکه انتقال اوتیک به پراگ حیله یک سیاستمدار فاسد برای معامله بر سر خانه بزرگ موروثی اوتیک بوده است، پاوک موافقت می‌کند که فرصت دوباره‌ای به او بدهد و او را از شهر بازمی‌گرداند تا کارشان را دوباره با هم از سر بگیرند.

در این فیلم، تلویزیون‌ها سرشار از زندگی هستند. اگر شخصی در تلویزیون ظاهر شود (مثلاً به این دلیل که در خیابان از او فیلم‌برداری شده)، همزادی در داخل دستگاه پیدا می‌کند. این همزاد برای بقا به انرژی شخصیت واقعی نیاز دارد. هر بار که انسان واقعی تلویزیون تماشا می‌کند، همزادش انرژی حیاتی او را می‌مکد. به این ترتیب یک سری مرگ‌های مرموز رخ می‌دهد؛ افراد زیادی مقابل تلویزیون‌هایشان می‌میرند و کسی علت را نمی‌داند. اولدا، شخصیت اصلی، یکی از افرادی است که روز به روز ضعیف‌تر می‌شود. او در آستانه مرگ است تا اینکه فیسارک، یک درمانگر طبیعی، ظاهر می‌شود و به اولدا می‌آموزد که چگونه در برابر این نیروی جادویی مقاومت کرده و با آن مبارزه کند.

دو کارمند زن که پس‌انداز خود را خرج می‌کنند تا چند روزی از زندگی بی‌دغدغه لذت ببرند، دو لوله‌کش که به دنبال یک ماجراجویی جنسی هستند، یک پیمانکار ساختمان که مصمم است تمام دستمزد کارگرانش را پای الکل هدر دهد و یک سرگرد سابق که به دلیل آزار و اذیت‌های سیاسی به الکل پناه آورده است؛ این افراد در بار یک اقامتگاه اسکی در کوه‌های تاترای مرتفع با یکدیگر ملاقات می‌کنند. در طول یک شب، آن‌ها به تدریج از رویاهای بربادرفته، توهمات و ناامیدی‌های «مردم عادی» آن دوران پرده برمی‌دارند.